دردوران کودکی استاد، کشور ایران از لحاظ اجتماعی فضایی تقریبا آرام و در عین حال در مسیر پیشرفت و آبادانی بود. خانه های روستایی و شهری بیشتر به شکل ویلایی و حیاط دار بودند. روستای جمنان که در نزدیکی شهرشاهی و یکی از مناطق اصلی شهرستان بود و زیبایی و جذابیتی تاریخی و طبیعی داشت.
از یک طرف به تپه های بالاسی و جنگل و ارتفاعات و از طرف دیگر در کنار رودخانه سیاه رود قرار داشت و دو تپه تاریخی گردکوه (دین تپه) و درویش موسی در میانش بود.در قسمتهای انتهایی روستا زمین های شالیزاری بود که بعدها در آنجا یک آب بندان بزرگ هم برای ذخیره آب کشاورزی تاسیس شد.در بخشهای میانی و مرکزی روستا نیز علاوه بر مناطق مسکونی، زمینهای زراعی دیم کشت جو ،گندم، پنبه ، صیفی جات و سبزیجات وجود داشت و البته در حیاط خانه ها انواع درختهای میوه بود و در باغچه ها نیز سبزیجات مصرفی کشت می شد.
در اکثر منازل طویله های گاو و گوسفند بود و لبنیات مورد مصرف اهالی تامین می شد. بسیاری از خانه ها تنورهای سنتی هیزمی نانوایی داشتند ونان پخت می کردند و آنهایی که تنور نداشتند به شیوه های جالب سنتی نان دیگی با حرارت آتش هیزم پخت می نمودند. روستای جمنان در آن زمان فقط یک نانوایی داشت که همه نانوا را به عنوان شاطر نام میبردند و این نانوایی در تامین نان روستا و چند روستای اطراف نقش داشت.خانه ها با حد فاصل مناسب احداث شده بود ، همانطوریکه قبلا اشاره شد شغل اهالی روستا کشاورزی و دامداری ـ کارگری در کارخانه های نساجی، و عده ای نیز کارمند ادارات دولتی بودند.
چند خوردرو انگشت شمار وجود داشت و ارابه ها با اسب های قوی هیکل و همچنین باربران و مالدارها که با اسب، بار و کالا جابجا می کردند نیز از خیابانها و کوچه های شهر عبور میکردند. جاده اصلی روستا نقطه ارتباطی چند روستا از جمله قادیکلا بزرگ – آهنگر کلا ، بیشه سر و چیی و گل افشان ـ آبمال ـ فولاد کلا و ... با شهر شاهی بود. اما نه شلوغ و نه بسیار خلوت بود. کناره های جاده اصلی که با درختان سر سبز و بر افراشته بود جلوه خاصی به منظره روستا میداد و تابستان نیز گاهی استراحتگاهی کوتاه برای عابران پیاده و حتی مالدارهایی که با اسب و گاری حمل و نقل میکردند بود و دمی می آسودند و تشنگی و خستگی رفع می شد و به راه و کارشان ادامه می دادند.
اداره جنگلبانی در اوایل روستا و مقابل منزل پدر استاد بود ، منزل اصلی پدر استاد که با دسترنج و سخت کوشی زمینها را خریداری کرد و به مرور زمان ساختمان مسکونی در آن احداث کرده بود و با کاشت درختان گوناگون فضای زیبایی ایجاد کرده بود، ابتدا خانه ی خشتی کوچکی احداث کرد که از یک سمت مغازه به خیابان و از طرف دیگر خانه به سمت حیاط بود این خانه کوچک که بعنوان پایین خانه معروف بود بعدها یکی از محل های استقرار و اسکان استاد بود که از چنین خانه کوچک و گلی کاری بزرگ و جهانی را انجام داد و پایه گزاری کرد.
بعدها دو اتاق دیگر در فاصله ای بیشتر از خیابان ساخته شد البته آن زمان هم خشتی با سقف چوب و حلب و درب و پنجره های چوبی سنتی و زیبا بنا نهاده شد.
از مهمترین وقایع دوران کودکی استاد برگزاری جشن های 2500 ساله شاهنهشاهی که در سال 1350 همزمان با افتتاح طرحهای عمرانی و صنعتی فراوانی همراه بود. از جمله طراحی و ساخت برج شهیاد که بعد از انقلاب به آزادی تغییر نام داد، و ساخت 2500 مدرسه در مناطق روستایی محروم که به مدرسه های 2500 ساله شاهنشاهی معروف شدن. جشن های 2500 ساله در شیراز و در کنار آرامگاه کوروش ، پاسارگاد و تخت جمشید با حضور بسیاری از سران کشورهای جهان با نظم و ترتیب خاصی برگزار شد و نمونه های تمدن و قدرت نظامی ایران باستان را در رژه های سربازان و نیروهای نظامی با فرم و پوشش هر دوره تاریخی به نمایش گذاشت.
برگزاری این جشن تاثیر بسزایی در شناسایی فرهنگ و پیشینه تاریخی ایران داشت، غرب و مخصوصا اروپا همواره از پیشرفت و تمدن رم و یونان باستان برای نشان دادن سابقه درخشان خود یاد می کردند اما با برگزاری جشن 2500 ساله شاهنشاهی بار دیگر نماد تمدن شرق به مرکزیت ایران زمین نمایان شد.
در ایران به غیر از برخی نیروهای سیاسی بقیه مردم و تشکل های علمی و فرهنگی از این مراسم با افتخار یاد می کردند و عده قلیلی نیز مخالف این برنامه بودند و مهمترین دلیل مخالفان نیز هزینه های زیاد این مراسم بود. طبق برنامه ستاد برگزاری مراسم و تصمیمات اتخاذ شده، تامین هزینه این مراسم در سه بخش برنامه ریزی شده بود که بخش خصوصی ـ صرفه جویی و کم کردن هزینه ادارات دولتی و اجرایی ـ بودجه دولتی . این سه منبع محل تامین مالی جشن ها بود. البته بعد از انقلاب مردم شاهد مراسم و جشن های مختلف و گسترده در شهرها و مناطق کشور و حتی دفاتر و سفارتخانه های خارج از کشور بوده و هستند، که هزینه های آنها چندین برابر جشن 2500 ساله ملی است. در ایام جشن های 2500 ساله شاهنشاهی بسیاری از معابر و خیابانهای شهرها با نقش های ملی و پرچم سه رنگ آذین بندی شده بود و آنچه مردمان در آن مقطع زمانی از خاطراتشان گفته اند اکثرا با رضایت و شادی یاد کرده اند.
برگزاری چنین جشن بزرگی از دید رسانه ها و عموم نشانگر اقتدار و احیاگر تمدن و امپراطوری بزرگ ایران بود، البته همین موضوع موجب انجام برنامه های بیگانگان برای جلوگیری از پیشرفت و توقف احیای جایگاه مهم ایران، که نماد قدرت و تمدن مشرق زمین بود شد و بعدها آثار آن نمایان گشت.
از دیگر اقدام های زیر بنایی در آن زمان طراحی و احداث بزرگترین ورزشگاه خاورمیانه در تهران بود . ورزشگاه بزرگی در غرب تهران با مساحت تقریبی 460 هکتار که از این میان 400 هزار متر مربع فضای ساختمانها، و 145 هکتار به جنگل، و 45 هکتار به چمن تزئینی، و 8 هکتار نیز به زمین های چمن ورزشی اختصاص یافت.
این مجموعه بزرگ ورزشی قابلیت اجرای اکثر رشته های ورزشی را دارا بوده و مکانی مناسب برای برگزاری تمرینات و مسابقات و اردوهای ورزشی بوده است.
استادیوم یکصد هزار نفری فوتبال ـ استادیوم دوچرخه سواری ـ پیست های اتومبیلرانی و موتور سواری و .... زمین های تمرین فوتبال آقایان و بانوان ـ کمپ تیم های ملی ـ زمین های تنیس ـ استخر قهرمانی و آموزشی شنا ـ زمین های تمرین تیر و کمان ـ تالار 12 هزار نفری ـ سالن های کشتی و والیبال و بسکتبال و وزنه برداری ـ مانژ سوار کاری ـ ساختمان اداری ـ رستوران ـ خوابگاه های ورزشی ایستگاه های امدادی و آتش نشانی ـ هتل ـ دریاچه و .... از جمله بخشهای استادیوم بزرگی بنام آریا مهر، که در سال 1350 خورشیدی احداث و بعد از انقلاب به آزادی تغییر نام داد ، یکی از جاذبه های تهران است که با یک بودجه ثابت و بدون تغییر، در مدت زمان مناسب و با استحکام و زیبایی و رعایت استانداردهای ورزشی و بین المللی طراحی ـ احداث و مورد بهره برداری قرارگرفت، و البته دیگر نمونه آن در ایران و منطقه تکرار نشد.
۴ نظر:
مثل اینکه دارم تاریخ با نگاهی جدید میخوانم با سپاس از ادمین
ایران باید مقتدرباشه
دشمنان و خائنین به این دیار کهن ، پای میز محاکمه کشیده خواهند شد
بامید فرا رسیدن روزهای اوج و سربلندی ایران زمین با دستان توانای استاد بزرگوار ، سربلند باد ایران و ایرانیان اصیل ، شکسته باد دست اهریمنان و غارتگران و خائنان
ارسال یک نظر