پیشگویی های حیرت انگیز - فصل سوم - قسمت بیست و چهارم

روزهای دبستان و معلم مهربان و خاطره های کودکی

معلم کلاس اول متین، و ماهر به کار خود بود . از یاد دادن الفبا و خواندن و نوشتن تا آگاهی دانش آموزان به نحوه تحصیل و آموزش امید و تلاش برای یادگیری را با دقت و حوصله انجام میداد.
آموزگار با وقار و مهربان بود و بچه ها در کلاس احساس آرامش و امنیت میکردند،در کلاس اول ابتدایی چوب و ترکه نبود البته در کلاس های بالاتر برای اجرای نظم و انظباط و هم برای تنبیه از چوب استفاده میشد.
روزها و هفته ها میگذشت و دانش آموزان با پیشرفت درسی همراه بودند،عبدالحمید کلاس اول ابتدایی را با نمرات ممتاز به پایان رساند و کارنامه قبولی با نمره بالا را اخذ کرد و وارد کلاس های بعدی شد. طبق تحقیقات و بررسی ها معلمان کلاس های بعدی ایشان آقایان حجازی-قاسمی-موقیمی- روحانی زاده بودند.
آموزگاران در کلاس های درس روی موضوع درس و تحصیل متمرکزبودند، پیام شاه به معلمان هم بیشتر اهتمام روی یادگیری و آموزش و آگاهی علوم روز بود.
معلمان در ایران در چند مقطع زمانی مراحل دشواری را گذراندند.
در ایران روز 12 اردیبهشت روز معلم نامیده میشود البته این موضوع سابقه قبل و بعد انقلاب دارد، در سال 1340 شمسی تعدادی از معلمان برای مطالبات و افزایش حقوق در مقابل مجلس در بهارستان تحصن کردند و همچنان به تظاهرات ادامه دادند که پلیس برای متفرق کردن از آب پاش و باتوم استفاده کرد و چند نفر زخمی شدند، اما یک افسر پلیس به یکی از معلمان شلیک میکند وفردی بنام ابوالحسن خانعلی کشته میشود، که همین موضوع اعتراض بیشتر به همراه داشته و چند روز بعد دولت استعفا میدهد و دولت جدید بر سرکار میآید و حقوق معلمان افزایش چشمگیری می یابد و افسر شلیک کننده برکنار و محاکمه میشود.
معلمان به خواسته خود می رسند و از آن زمان معلمان معترض روز 12 اردیبهشت را روز معلم در کشور اعلام میکنند و در این روز همه ساله مدارس و موسسات فرهنگی در سراسر کشور تعطیل رسمی بوده و مراسم خاصی اجرا می گردید .پس از این اعتصابات و اعتراض موفقیت آمیز معلمان که منجر به تغییر دولت و تصویب خواسته معلمان در مجلس و همچنین محاکمه افسر پلیس گشت ، جامعه معلمین با امنیت و آرامش و قدرت بیشتری به شغل خود ادامه دادند ، در واقع اهمیت آموزش و پرورش از دید دستگاه حاکمه طوری بود که اینگونه تسلیم خواسته معلمان شد و از بالاترین مقام ها رسیدگی موضوع انجام گرفت .پس از انقلاب 1357 هم به مناسبت ترور مرتضی مطهری روز دوازدهم اردیبهشت روز معلم نامیده شد.در واقع روزی که در ایران دوبار روز معلم نامیده شد.
در دوران پهلوی در یکی از سالهای آخر حکومت، شاه شخصا دستور میدهد حقوق معلمان دو برابر شود و تاکید میکند که آموزگاران اوقات فراغت را به بازآموزی و یادگیری علوم روز تدریس و تمرکز روی وظایف معلمی ،مشغول گردند تا کیفیت آموزش و پرورش با تلاش مفید معلمان بهبود افزونتر یابد.
البته در دوران انقلاب 1357 بسیاری از معلمان در اعتراض ها و تظاهرات و اعتصابات شرکت کردند تا به حقوق و وضعیت بهتری دست یابند.باید دانست که حفظ جایگاه معلم و احترام به نقش و تلاش معلمان ضرورتی اجتناب نا پذیر است.در مورد مقام معلمان در بیشتر ادیان و اقوام و کشورها جایگاه خاصی از گذشته تاکنون قائل بوده اند.
برخی مقام معلم را بعد از والدین مورد احترام و تقدیر قرار میدهند و بعضی ها هم بالاترین مقام معنوی و علمی در کشور را در قامت معلم می بینند. یکی از ارکان رشد و توسعه زیربنایی و اساسی و پیشرفت کشورها آموزش و پرورش و نوع برنامه ریزی و شیوه ها و روش های اجرای مفید است. در واقع سرمایه گذاری در زیرساخت های فرهنگی و آموزشی یک کشور ،آینده جامعه و چشم انداز پیشرفت های اجتماعی و اقتصادی را نشان خواهد داد و هرچه با برنامه ریزی دقیق و اجرای درست همراه باشد نتیجه بهتری حاصل میگردد. در این میان منابع انسانی ماهر و متخصص بازوی اصلی اجرایی این برنامه ها است که این مهم به عهده معلمان میباشد.
پایگاه اجتماعی و فرهنگی معلم در جوامع مختلف تا حدودی متفاوت است اما با نگرشی واضح و بدور از هیاهو میتوان به روشنی دید که هر کشوری که جایگاه معلم را در مقامی شایسته حفظ کرده اند، در پیاده کردن نظام آموزشی و پیشرفت در عرصه های گوناگون علمی و اقتصادی موفق تر بوده و در توسعه و رسیدن به موفقیت و اعتلاء و ترقی جلوتر از دیگران حرکت کرده اند.
با تحقیقات و بررسی وضعیت کشورهای پیشرفته و توسعه یافته کاملا مشخص میگردد که آنهایی که منزلت اجتماعی و جایگاه معلمان را ارج نهاده اند ، توسعه پایدار و ارتقاء سطح علمی و اقتصادی را کسب کرده اند.اما کشورهایی که به دلایلی ارزشها و موقعیت معلمان را در سطح پایین تری قرار داده و خواسته یا نا خواسته زمینه پسرفت و یا تحقیر و بی تفاوتی به این موضوع را موجب گشته اند، نتیجه نا مطلوبی را کسب کرده اند.
ضرورت آموزش نسل ها و دقت و تمرکز روی موضوع فرهنگی و پیشرفت هر کشور با توجه به دیدگاه و تصمیم حاکمیت است که در نظر آنان در چه حدودی و با چه اهدافی در این مورد اقدام کنند. کشورهای ژاپن – آلمان -کره جنوبی و سوئیس از جمله کشورهایی هستند که بیشترین حقوق را به معلمان پرداخت میکنند.
ایران قبل سال 1357 هم یکی از کشورهایی بوده که پس از چند دوره تلاش و اعتراض و بررسی، حقوق مناسب برای معلمان در نظر گرفته شد ، اما پس از آن یکی از دغدغه های اساسی و اصلی معلمان علاوه بر حقوق کم، نداشتن جایگاه مناسب و درخور توجه شغل و همچنین مطالبات و مشکلات عدیده بوده که تاثیر بسیار منفی در انجام وظیفه شان داشته است.
در دوران دبستان عبدالحمید همراه با دیگر دانش آموزان آموخته بودند و از بزرگتر ها شنیده بودند که باید به معلم احترام گذاشت و این موضوع در واقع بخشی از ذهنیت بچه ها نسبت به معلم بود که یک اصل نهادینه شده در وجودشان بود.و معلم هم پذیرای خواسته های بحق دانش آموزان بود و با رفتار و گفتار مناسب الگویی بود که در بچه ها مورد پذیرش قرار میگرفت.
در آن زمان معلمان در اجتماع از جایگاه و ارزش بالایی برخوردار بودند و مردم روستا و شهرها نسبت به آنها احترام خاصی میگذاشتند ، مردم فرزندان خود را به امانت در اختیار مدرسه و معلمان قرار میدادند و معلمان هم امانت دار مطمئنی بودند.
و چه دردناک بود زمانی که به موقعیت معلمان تاختند و ارزش و جایگاهشان را زیر سئوال بردند. زمانی که به دانش آموزان القاء کردند و گفتند اگر معلمی بر خلاف سیاست حاکم حرفی زد و یا اقدامی کرد دانش آموزان خبر چینی اش کنند و گزارش دهند و اینگونه بود که سازه بزرگ مقام معلم ترک خورد و تا حدودی فرو ریخت و شایسته ترین الگو برای انتقال فرهنگ و علوم و زیباترین حلقه پیوند نسل ها و زمان ها فرو ریخت و علاوه بر آن در مشکلات عدیده مالی و اقتصادی افتادند ، که بازسازی آن سالها زمان میبرد و تلاش های مضاعف و هوشمندانه میطلبد تا این خلاء بوجود آمده و زخم های سنگین ترمیم، و کاستی ها و ضعف های فرهنگی جبران گردد.